Αλέξανδρος Μωραϊτίδης

Greek
Συγγραφέας
(1850-1929)

Ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης γεννήθηκε στη Σκιάθο στις 15 Οκτωβρίου του 1850 και ήταν ο μεγαλύτερος από τα επτά αδέρφια του. Ο πατέρας του καταγόταν από αρχοντική οικογένεια του Μυστρά και η μητέρα του από ιερατική οικογένεια της Σκιάθου. Τελείωσε το δημοτικό και τις δύο πρώτες τάξεις του γυμνασίου στη Σκιάθο, όμως λόγω οικονομικών δυσκολιών αποφοίτησε το 1871 στο Βαρβάκειο Γυμνάσιο. Λίγο αργότερα γράφτηκε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και τον επόμενο χρόνο έγινε τακτικό μέλος του φιλολογικού συλλόγου «Παρνασσός». Το 1880 διορίστηκε καθηγητής στο Βαρβάκειο Γυμνάσιο ενώ ένα χρόνο μετά ονομάζεται διδάκτορας της φιλοσοφίας. Το 1886 λαμβάνει το παράσημο του αργυρού σταυρού του Σωτήρος και το 1921 το Εθνικό αριστείο των γραμμάτων και των τεχνών. Τον Ιανουάριο του 1928 έγινε πρόεδρος μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Το 1929 στη Σκιάθο γίνεται μεγαλόσχημος μοναχός και ονομάζεται Ανδρόνικος. Ταξίδεψε κατ' επανάληψη στους Αγιους Τόπους, στην Κωνσταντινούπολη και στο Αγιο Ορος, ενώ το 1901 παντρεύτηκε στην Αθήνα, σε ηλικία 51 ετών, την Αγγελική Φουλάκη, με την οποία αποφάσισαν να ζήσουν εν παρθενία. Από το 1907 ο Μωραϊτίδης εγκατέλειψε τη λογοτεχνική και δημοσιογραφική του δραστηριότητα και μετά το θάνατο της Βασιλικής (1914) αποτραβήχτηκε από τα εγκόσμια και ασχολήθηκε μόνο με τη συγγραφή και μετάφραση θεολογικών κειμένων ως το 1919, οπότε και τύπωσε τον πρώτο τόμο των διηγημάτων του. Το 1929 στη Σκιάθο γίνεται μεγαλόσχημος μοναχός και ονομάζεται Ανδρόνικος. Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου αρρωσταίνει και πεθαίνει το μεσημέρι της 25ης Οκτωβρίου 1929. Στην κηδεία του που έγινε την επόμενη μέρα, το θερμό επικήδειο εκφώνησε ο Γεώργιος Ρήγας. Ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης καλλιέργησε όλα τα λογοτεχνικά είδη, ασχολήθηκε με την ποίηση, την πεζογραφία, το θέατρο, τη μετάφραση και το δοκίμιο και το έργο του διαπνεόταν από ιδιαίτερο λυρισμό, βαθιά θρησκευτικότητα καθώς και από αγάπη προς τη Σκιάθο.