Η Ναυτιλία στη Σκιάθο

Η ναυτιλία υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των ανθρώπων του νησιού από τα βάθη της αρχαιότητας μέχρι και σήμερα.

Στις αρχές του 18ου αιώνα, οι Σκιαθίτες απαλλάχτηκαν από τους τουρκικούς περιορισμούς και άρχισαν να ναυπηγούν δικά τους καράβια. Το πρώτο ναυπηγείο του νησιού στήθηκε στην παραλία Κεχριά με το πλούσιο πευκοδάσος να παρέχει σεβαστές ποσότητες αξιόλογης ξυλείας. Αργότερα οι καραβομαραγκοί της Σκιάθου εγκαταστάθηκαν στον Αη-Γιώργη κοντά στη λίμνη.

Ωστόσο, η κύρια ναυτιλιακή ανάπτυξη έρχεται στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Εκείνη την περίοδο η Ρωσία έχει εμπλακεί σε πόλεμο με τους Τούρκους και το 1774 οι Τούρκοι αναγκάζονται να συνθηκολογήσουν με την συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή. Ένα από τα άρθρα της συνθήκης προέβλεπε πως πλοία με Ρωσική σημαία μπορούν να διεξάγουν εμπόριο στο Αιγαίο. Εκείνη την περίοδο η Ρωσία ήταν ιδιαίτερα φτωχή σε εμπορικό στόλο και το κενό αναπλήρωσαν οι Έλληνες με αμοιβαία θεαματική ανάπτυξη της Ελληνικής ναυτιλίας.

Με την ανάπτυξη της ναυτιλίας άνθησε το εμπόριο και η οικονομία των Ελλήνων σε ολόκληρο το Αιγαίο. Όμως αυτό έμελλε να αυξήσει και τα κρούσματα πειρατείας εκθέτοντας τους ναυτικούς της Σκιάθου αλλά και ολόκληρου του Αιγαίου σε μεγάλο κίνδυνο. Έτσι, σύντομα γίνεται επιτρεπτή η άδεια να φέρουν κανόνια όλα τα εμπορικά σκάφη. Ήταν αυτά τα μικρά εμπορικά που λίγο αργότερα σχημάτισαν τον Ελληνικό Στόλο κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης.

Το 1804, σύμφωνα με τη Στατιστική του Αδαμάντιου Κοραή, η Σκιάθος είχε 12 πλοία με 144 ναύτες και 48 κανόνια. Ο Σκιαθίτικος στόλος ήταν καλά εξοπλισμένος, με έμπειρα και γυμνασμένα πληρώματα. Ήδη από την περίοδο δράσης του Σταθά και του Νικοτσάρα (Νίκος Τσάρας), ο στόλος χρησιμοποιήθηκε σε όλη τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης σε πολλές επιχειρήσεις.

Λίγο πριν τις αρχές του 20 αιώνα, η εμφάνιση μηχανοκίνητων σκαφών βάζουν την παραδοσιακή ναυπηγική σε δεύτερη μοίρα. Η τοπική κοινωνία της Σκιάθου και άλλων νησιών, αδυνατούν να ακολουθήσουν τις εξελίξεις και αργά αλλά σταθερά η ναυτιλία παρακμάζει. Μερικές δεκαετίες αργότερα με την ραγδαία τουριστική ανάπτυξη το νησί περιορίζει οικειοθελώς το ναυτιλιακό στοιχείο.

Στις μέρες μας, οι κάτοικοι της Σκιάθου δεν έχουν αποχωριστεί παντελώς την ναυτιλία αλλά αρκετοί από αυτούς εργάζονται σε τουριστικά σκάφη και κυρίως εκτελούν μικρές ημερήσιες εκδρομές σε απομακρυσμένες παραλίες ή γειτονικά νησιά. Από το 2007, δίπλα από την είσοδο στο Μπούρτζι, υπάρχει το μνημείο φόρου τιμής στον Άγνωστου Σκιαθίτη Ναυτικό.

Ετικέτες: